Ἐγκύκλιος Νηστείας Ἁγίων Ἀποστόλων
Ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·
Εἰσερχόμαστε ἀπὸ αὔριο Δευτέρα στὴν εὐλογημένη περίοδο τῆς Νηστείας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Τὸ χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο διῆλθε σύντομα καὶ μᾶς ὁδήγησε ἀπὸ τὸ ἅγιον Πάσχα, μέσῳ τῆς Ἀναλήψεως, στὴν ἁγία Πεντηκοστή.
Σήμερα, Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων, τιμοῦμε ὅλους ἐκείνους τοὺς ἀναρίθμητους δούλους τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἀληθινοὶ Φίλοι Του καὶ ἐπέτρεψαν στὸ Ἅγιον Πνεῦμα νὰ τοὺς ἐξαγιάσει μὲ τοὺς διαφόρους τρόπους τῆς Χάριτός Του. Συγκατατέθηκαν στὴ θεία Βουλὴ ὥστε νὰ λάβουν ἁγιασμὸ καὶ σωτηρία. Ἀπέκτησαν τὴν τελειότητα, τὴν δυνατὴ στοὺς ἀνθρώπους, κατὰ τὴν θεία προτροπή: «Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὡς ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν» (Ματθ. 5, 48)
Ἐμεῖς, συναισθανόμενοι τὴν ἀτέλειά μας, ἀτενίζοντες τὸ ἀπερινόητο ὗψος τῆς θείας μεγαλοσύνης καὶ τὴν ἀνέκφραστη λαμπρότητα τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ, βρισκόμαστε σὲ ἀπορία· πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ προσεγγίσουμε τὴν θεία τελειότητα;
Τὸ στάδιο τῆς νηστείας, τὸ ὁποῖο διανοίγεται ἐνώπιόν μας, μᾶς καλεῖ καὶ μᾶς χειραγωγεῖ σὲ θεάρεστη ὁδὸ θείας ἀναβάσεως. Ὁ ἀγῶνας μας γιὰ νὰ γίνουμε ἀληθινοὶ Χριστιανοί, στὰ ἔργα καὶ στὶς πράξεις καὶ ὄχι μόνον στὶς διαβεβαιώσεις, εἰσέρχεται σὲ ὄντως καλὴ τροχιά. Καὶ αὐτὸ μᾶς γεμίζει ἐλπίδα καὶ αἰσιοδοξία. Ἡ ἁγία Ἐκκλησία μας δὲν μᾶς ἀφήνει σὲ ἀπορία καὶ σὲ ἀμφιβολία. Θέτει ἄμεσα ἐνώπιόν μας τρόπους θείας εὐαρεστήσεως καὶ θείας ἀναπαύσεως.
Εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴν παραμείνουμε ἁπλὰ ἄνθρωποι σαρκικοί, ἀλλὰ νὰ εἴμαστε καὶ νὰ γίνουμε ἄνθρωποι πνευματικοί. Σὲ ὅλη μας τὴν χριστιανικὴ ζωὴ καὶ ἰδίως σὲ περιόδους νηστείας καὶ ἐγκρατείας, καταβάλλουμε προσπάθεια γιὰ πνευματικὴ ἀναγέννηση. Ἡ νηστεία σκοπὸ ἔχει νὰ μᾶς θυμίσει ὅτι ἄν παραμείνουμε ἄνθρωποι σαρκικοί, ποὺ νὰ ἱκανοποιοῦμε δηλαδὴ τὶς σαρκικές μας ἐπιθυμίες, θὰ ἔχουμε ψυχὲς ἀκατάλληλες γιὰ τὸ Οὐράνιο Δεῖπνο. Θὰ μείνουμε μὲ ρυπαρὰ ἐνδύματα καὶ θὰ ριφθοῦμε ἔξω στὸ σκότος καὶ στὸ πῦρ τὸ αἰώνιο (βλ. Ματθ. 22, 11-13). Ἡ νηστεία ὅμως, ὅταν ἐπιτελεῖται ὀρθά, μᾶς πνευματοποιεῖ καὶ μᾶς καθιστᾶ «τέκνα Θεοῦ» (Ἰωάν. 1, 12).
Ἡ νηστεία προσανατολίζει τὴν ψυχή μας στὴν ὀρθὴ κατεύθυνση: μᾶς θυμίζει αὐτὸ ποὺ τείνουμε νὰ λησμονήσουμε, ὅτι δηλαδὴ εἴμαστε κλητοὶ γιὰ νὰ κληρονομήσουμε Βασιλεία Οὐρανῶν καὶ ἀνέκφραστο πλοῦτο αἰωνίων ἀγαθῶν· νὰ ζήσουμε αἰώνια σὲ ἑνότητα καὶ κοινωνία μὲ τὸν ἅγιο Τριαδικὸ Θεό! Ἀλλοίμονο ἄν χάσουμε αὐτὴ τὴν πίστη καὶ συνείδηση, αὐτὴ τὴν προσδοκία· ἄν καταφρονήσουμε τὴν τιμὴ καὶ προτιμήσουμε τὰ γήϊνα καὶ φθαρτά· ἄν ἐπιλέξουμε τὰ πρόσκαιρα ἀπὸ τὰ αἰώνια! (βλ. Ἁγίου Συμεὼν νέου Θεολόγου, Κατηχήσεις, Λόγος ὄγδοος).
Τὴν περίοδο αὐτὴ τοῦ πιὸ ἔντονου πνευματικοῦ ἀγῶνα αὐξάνεται ἡ προσοχή μας γιὰ νὰ μὴν ἐξαπατηθοῦμε ἀπὸ τὴν ὅποια πλεονεξία, ἀπὸ τὴν πολύμορφη σαρκικότητα ποὺ μᾶς περιβάλλει, ἀπὸ τὶς ἐμπαθεῖς ἐπιθυμίες καὶ προσκολλήσεις. Ἡ γαστριμαργία καὶ ἡ ἐπιλεκτικὴ ἱκανοποίηση τοῦ οὐρανίσκου καὶ τοῦ στομάχου ἀποτελοῦν πάθη, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνάγκη νὰ περιορισθοῦν καὶ καταβληθοῦν.
Ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί·
Ἄς μὴ θυσιάσουμε τὸν Πλάστη καὶ Σωτῆρα μας Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ἀλλὰ ἄς τὸν ἀγαπήσουμε εἰλικρινὰ καὶ ἄς τοῦ ὑπακούσουμε πρόθυμα καὶ θυσιαστικά. Ἡ νηστεία προσφέρεται γιὰ σωματικὴ ἐγκράτεια, γιὰ ψυχικὴ καλλιέργεια, γιὰ πνευματικὴ ἀνάγνωση, γιὰ εἰλικρινῆ προσευχή. Ἡ νηστεία συμβαδίζει ἀπαραίτητα μὲ καλύτερη ἐξαγόρευση καὶ μετάνοια, γιὰ ὑπέρβαση παθῶν καὶ ἀδυναμιῶν, γιὰ ὑπομονὴ καὶ συγχώρηση, γιὰ ἕνωση μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ μέσῳ τῶν ἁγίων Μυστηρίων καὶ τῶν ἁγίων Ἀρετῶν.
Στοὺς Ψαλμοὺς διαβάζουμε τὰ συγκλονιστικὰ θεῖα λόγια: «Καὶ συνεκάλυψα ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου» (68, 11). Γιατί; Διότι, «πτωχός εἰμι καὶ πένης» (Ψαλμ. 69, 6) στὴν ψυχή μου. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀναγκεμένη ψυχὴ παρακαλεῖ ἐκ βάθους: «εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου· κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐπίβλεψον ἐπ’ ἐμέ… ταχὺ εἰσάκουσόν μου· πρόσχες τῇ ψυχῇ μου καὶ λύτρωσαι αὐτήν» (Ψαλμ. 68, 17-19).
Ἡ φροντίδα γιὰ τὴν ψυχή μας, μᾶς ὁδηγεῖ ἐπίσης σὲ καλύτερη καὶ βαθύτερη συναίσθηση τῆς κοινωνικῆς εὐθύνης μας. Ἀμέσως γινόμαστε πιὸ εὐαίσθητοι στὸν πόνο τοῦ ἄλλου, στὴν δυσκολία τοῦ ἄλλου, στὴν ἀνάγκη τοῦ ἄλλου, στὸ ἀδιέξοδο τοῦ ἄλλου. Καὶ γινόμαστε πιὸ εὔσπλαγχνοι καὶ συγκαταβατικοί, δεικνύοντες ἔλεος καὶ ἀγάπη, γιὰ νὰ βροῦμε χωρὶς κόπο τὸ θεῖον ἔλεος καὶ τὴν θεία βοήθεια!
Καὶ κάτι σημαντικό: ἐπειδὴ συμβαίνουν καθημερινὰ πολλὲς στενοχώριες καὶ ποικίλες δυσκολίες καὶ ἀπογοητεύσεις στὴν ζωή, νὰ μὴ χάνουμε τὸ θάρρος μας, νὰ μὴ γογγύζουμε καὶ νὰ μὴ μεμψιμοιροῦμε! Σὲ ὅλα, καὶ στὰ εὔκολα καὶ στὰ δύσκολα, καὶ στὰ εὐχάριστα καὶ στὰ δυσάρεστα, νὰ εὐχαριστοῦμε καὶ νὰ δοξάζουμε τὸν Θεό! Ἕνα «δόξα σοι, ὁ Θεός!», ἔχει ἀφάνταστη δύναμη. Ἑλκύει τὸ θεῖον ἔλεος καὶ τὴν θεία εὐαρέσκεια, κατακαίει τὸν πονηρό, ἀλλάζει τὶς διαθέσεις, ἐπιφέρει λύσεις ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸ ἀναμένει κάποιος!
Εὔχομαι πρὸς ὅλους καλὴ περίοδο Νηστείας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, μὲ χαρὰ καὶ προθυμία, ὥστε νὰ λάβουμε πλούσια θεία εὐλογία καὶ θεία δωρεά.
Μὲ πατρικὲς εὐχὲς
Ὁ Μητροπολίτης
+Ὁ Λαρίσης καὶ Πλαταμῶνος Κλήμης
Λάρισα, Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων,
25-5/7-6-2026
Πηγή
